e-wyprawy.pl » Galeria » CZARNOGÓRA » Durmitor

CZARNOGÓRA - Durmitor

           Góry Durmitor to jedne z najmniejszych obszarowo pasm górskich w Europie. Wyrastają z wapiennego płaskowyżu, ograniczonego głębokimi kanionami rzek Tary i Pivy w zachodniej części Płw. Bałkańskiego.  Góry te podobnie jak inne pasma bałkańskie, zostały wypiętrzone na skutek nasuwania się kontynentu afrykańskiego na Europę. W efekcie osady, które wcześniej stanowiły dno płytkiego morza tropikalnego (Oceanu Tetydy), zostały początkowo sfałdowane, a następnie wypiętrzone w formie sporych rozmiarów płaskowyżu. Na początku teren ten był względnie wyrównany, co obecnie szczególnie dobrze widać na południowym przedpolu Durmitoru. Jedynie obszar  dzisiejszych gór był wypiętrzony nieco mocniej. Spływające z niego wody powierzchniowe na przestrzeni czasu wyerodowały głębokie doliny Pivy i Tary wcinające się w głąb płaskowyżu na głębokość ponad 1000m! Są to obecnie jedne z najgłębszych kanionów rzecznych w Europie. W konsekwencji powstania tak głębokich kanionów poziom wód podziemnych znacznie się obniżył. Infiltrujące wody powierzchniowe przesycone dwutlenkiem węgla penetrowały coraz głębsze warstwy skalne przyczyniając się do coraz większego krasowienia. Proces ten następował lawinowo i obecnie na terenie Durmitoru wody powierzchniowe praktycznie już nie występują.  Widać to szczególnie wyraźnie podczas wędrówek po górach. Karpacki schemat gór, czyli porośnięte gęstym lasem grzbiety górskie, które są poprzedzielane głębokimi, obfitującymi w wodę dolinami górskimi tutaj zupełnie się nie sprawdza. Góry pozbawione są typowych grzbietów górskich, nie są porośnięte lasem i z wyjątkiem kilku jeziorek, w tym również okresowych są praktycznie pozbawione wód powierzchniowych. Największą jednak zagadką jest całkowity brak dolin górskich! Durmitor to jedne z nielicznych gór, w których doliny o spadku grawitacyjnym na całej długości po prostu nie występują. W przeszłości owszem doliny występowały, ale na przestrzeni czasu nasilające się procesy krasowe, doprowadziły do ich całkowitego zaniku. Wody opadowe i roztopowe wnikały w szczeliny krasowe i podziemnymi kanałami (jaskiniami) były odprowadzane bezpośrednio do położonych znacznie niżej dolin Pivy i Tary. Procesy te zachodzą po dziś dzień i nawet w okresie roztopów, czy intensywnych ulew nie tworzą się najmniejsze nawet strumienie. Wyjątek stanowią sezonowe potoki Mlinicki, Otoka i Suszica, które odprowadzają wody z jezior. W ciągu tysiącleci procesy erozyjne przekształciły góry Durmitor do tego stopnia, że ich pierwotna powierzchnia jest już praktycznie nieczytelna. Doliny rzeczne zanikły, a w ich miejscach powstały głębokie nieraz na dziesiątki metrów zgłębienia krasowe zwane uwałami. Powiększyły się urwiste zbocza, a trzeciorzędowa pierwotna płaszczyzna zrównania praktycznie już zanikła. Aż trudno w to uwierzyć jaką siłę sprawczą ma jedna nasączona dwutlenkiem węgla kropla wody…  

           Durmitor to góry stosunkowo łatwe i dostępne. Znajduje się w nich kilka wytyczonych szlaków turystycznych. Są możliwe do przejścia nawet dla średnio wprawionych wędrowców. Szlaki są dość dobrze oznaczone. Jedynym problemem może być fakt, że wszystkie znaczone są w tym samym kolorze - czerwonym.  Wstęp do Parku Narodowego Durmitor jest płatny (2 euro/os), a uzbrojeni w bloczki strażnicy czuwają już od wczesnych godzin rannych. Stosunkowo mała powierzchnia sprawia, że Durmitor można przejść wzdłuż i wszerz praktycznie w ciągu kilku godzin. Przejście przez całe pasmo z przełęczy Sedlo (1907m npm) przez Bobotov Kuk (2522m npm) do Żabljaka zajmuje zaledwie 6 godzin. Orientacja jest bardzo prosta, praktycznie z każdego miejsca widać Żabliak i najwyższe szczyty Bobotov Kuk (2522m npm) i Bezimeni Vrh (2487m npm). Na dobrą orientację wpływa całkowity brak lasów. W górach znajduje się kilka ogólnodostępnych schronów oraz jedno schronisko w dolnie Śkrki. Niestety za wszystko trzeba w nim płacić, począwszy od noclegu (5 euro), poprzez rozbicie namiotu (2 euro/os + 2 euro/namiot), aż po rozpalenie ogniska (15 euro). Biwakowanie w górach jest dozwolone ale płatne (2 euro/os + 2 euro/namiot). Jest tam jednak spory problem ze znalezieniem równego miejsca pod namiot. Na przeważającej części zalegają skały, lapiaz i różnej wielkości kamienie. Względnie równe miejsce można znaleźć w pobliżu młyna Jaksica, w zachodniej części Lokvic, na przełęczy Sedlo (1907m npm) i dalej przy szlaku w stronę Bobotov Kuka w uwale Surutka, w dolinie Śkrki nad jeziorami, w dolinie Biljegov do i na grani Vrh Śljemeni. Tak naprawdę miejsc jest niewiele i należy to uwzględnić zawczasu, bo rozbijanie namiotu na skalistym, nierównym terenie jest po prostu niemożliwe. Aby powierzchownie poznać Durmitor, wystarczy zaplanować sobie wycieczki na 3-4 dni, zaś żeby przejść go dokładnie wystarczy 5-6dni. Natomiast jeżeli w górach spędzimy ponad tydzień przejdziemy wszystkie znakowane szlaki, jakie tylko istnieją i poznamy te góry na wskroś. Uwaga! Planując wędrówkę po Durmitorze należy zadbać o odpowiedni zapas wody! Po drodze praktycznie nie ma jej gdzie uzupełnić!  


Zdjęć w galerii: 130




Pokaz slajdów